و . . . « 1 » توصيف نموده آن گاه مردم را به مبارزه و معارضه فرامىخواند ، و به طور مطلق اعلام مىكند كه اگر همهء جن و انس گرد آيند ، نتوانند سوره‌اى نظير يكى از سوره‌هاى آن بياورند . بنابراين ، هرگز تحدى به فصاحت و بلاغت منحصر و مقيد نشده است . « 2 » 3 . « أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَياتٍ وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ » ؛ « 3 » كافران مىگويند كه محمد قرآن را به خدا افترا بسته است ، بگو : شما هم ده سورهء افترايى مانند قرآن بياوريد ، و هر كس جز خدا را كه مىتوانيد به يارى خود بخوانيد ، اگر راست مىگوييد .

--> ( 1 ) . در مورد هر يك از اين كلمات و تركيبات برجسته و ممتاز ، به ترتيبى كه در متن كتاب حاضر آمده ، نمونه‌اى ازقرآن آورده مىشود : نور [ اً ] : نساء آيه 174 ، رحمة : نحل ، آيه 89 ، هدى : بقره ، آيه 2 ، حكمة : احزاب ، آيه 34 ، موعظة : يونس ، آيه 57 ، برهان : نساء ، آيه 174 ، تبيان [ ناً ] لكلّ شىء : نحل ، آيه 89 ، تفصيل الكتاب : يونس ، آيه 37 ، شفاءٌ . . . للمؤمنين : اسراء ، آيه 82 ، قَوْلٌ فصل : طارق ، آيه 13 ، ماهو بالهزل : طارق ، آيه 14 ، مواقع النجوم : واقعة ، آيه 75 ، و عدم الاختلاف فى القرآن : نساء ، آيه 82 . ( المعجم المفهرس لالفاظ القرآن الكريم ، و قرآن مجيد و فهارس القرآن ، به كوشش محمود راميار . ) لازم به تذكر است كه اين كلمات و تركيبات ، جز در مورد اخير - كه به صورت آيه‌اى كامل در قرآن كريم آمده ، و گريزى از تلخيص نبود - همه به شكلى كه در قرآن نوشته شده ، ذكر گرديده است . تنها در دو مورد از آن‌ها شكل لفظ مكتوب قرآنى - به جهت اعراب - همان است كه در داخل كروشه [ ] قرار داده شده است . . ( 2 ) . تفسير الميزان ، ج 10 ، ص 64 و ترجمهء الميزان ، ج 19 ، ص 111 . . ( 3 ) . هود ، آيه 13 . .